Helbest

82 xwendin.

Berken Bereh - Helebçe
em bi hevre mirin mirovno!
pênc hezar insan
ne şinahiya asîman
ne xweşikbûna kûlîlkan
û ne jî berbangên awaz-çivîk xema me ne êdî.
stranên me yên evîniyê rawestiyan
lê negerin
naxuye
di bîbûkên me de jiyan.
ji xwe em xizimê hev bûn
xewin û xeyalên me wekhev
em bi hevre mirin
pênc hezar insan.

PîR û KAL
min tu car nebîhistibû dengekî wiha
bêhneke wiha min nekişandibû cerga xwe
derewan nakim.
dibe ku kêla min ne ji mermerê bûya
an we kûlîlkek neçikanda li ser gora min.
jixwe
nîvmirî bûn em
tirsiyam dîsa jî
derewan nakim.

lê ew zarok çima bi me re ne
qey wê ne jiyan
bê nasnav be jî
an xizaniyek bi xedar.

DERGûş
çi bêjim bê feyde ye
hatin û çûn a min bi hev ra
ji xwe
hê nav jî li min nehatibû kirin.

DAYIK
va bêbavan
pirtukên pîroz jî nexwendine
ji evînê bê par in
berxê min di dergûşê de ma
destên min bûn dareke hişk
û me hev hembêz nekir.

ZAROK
min digot qey
ev jî lîstokek e
hey hawar dikim
kes nayê banga min
goga bavê min îroj kirî jî
ma di hewşê de
wê kî pê bilîze gelo
kes ma?

MAMOSTE
çiqas li min xweş dihat
evînê hînê zarokan kim
hevaltî, biratiyê
hê zengila betlanê lê nexistibû
ev mirin çima
û li depreşê nîvco ma
nivîsa serfiraziyê.

AXA
ev çend mal û milk
ev çend dirav û zêr
û bêdadiya min
nekarî rawestîne mirinê
min digot wê em ne tê de bin
çima em haydan nedan?

XORT
min gustîlkek kirîbû
ji bo gulbihara xwe
va em bi hevre çûn
wê bidin yeke din
min ji bo wê hewce nema.

HELBESTVAN
kê digot
wê evqas bi wate be helbesta me
ku tucar pênûsa min
xwîn nerijand.

şIVAN
hê nû zayîbû
berxa bizina bedew
yekcar şîr nemêtibû hê
li ber xwe nakevim
bizanin
me bi hevre veşêrin
di bextê we de me
bi seyê har re.

XWEDA
e jî şaş mam, bawer kin
kê destûra vê komkujiyê da?
li min biborin
ketime bextê we

MIROVAHî
hûn bi hev re mirin
bi wekhevî, bi biratî
rûreşî para me!

DîROK
bû deqek tenî
rûnişt li ser eniya min
navê te Helebçe

Şîrove

Ka tu şîroveyeke giranbuha li vê helbestê nakî?

Ji kerema xwe re dîsa biceribîne..

Helbestên din ên Helbestvanî/ê