Helbest

32 xwendin.

Cegerxwîn - Serxwebûna Mirîşkan
Li welatê me xerza,
Dîkek hebû şareza.

Rokê çû nav dîka,
Ji wan re go hêdîka:

Rabin bêjin mirîşkan,
Bes xwe bidin enîşkan.

Dîk û mirîşk bûne kom,
Berê xwe dane cem bûm.

Leşker tev bûne lek,
Hin çeleng û hin kulek.

Berê xwe dane çolê,
Tevlî koç û tev êlê.

Teyra di ko nagehan,
Hatî leşkerkî giran.

Tevde firîn ji malan,
Berê xwe dane balan.

Ew jî li hev bûne kom,
Yekî rabû gote bûm;

Ey padîşahê teyran,
Wey serbilindê Tûran,

Rabe ser xwe tu mîro,
Ji bo me bêje îro;

Ev leşkerê bê jimar,
Gelo heye jê zirar.

Bûm kenî û gote wan;
Bakin bazê pehlewan.

Hudhud rabû serferaz,
Wî çû bi lez gote baz;

Go rabe ey tu bazî,
şeh te îro dixwazî.

Baz çû cem şeh li banî,
Destê xwe l´ser hev danî.

Go ey xwendekarê min,
Zû li min ke barê min,

Bûm gote bazê xwînxwar,
Bi lez rabe here xwar.

Bazî rabû weke şêr,
Firek da xwe hate jêr,

Bazê terî bi rêşî,
Hate cem dîkê pêşî,

Destê wî girt û hejand,
Nitqek jê re dirijand.

Olan sen nerelîsen?
Go em xelkê bedlîs in.

Sizin bûrde ne îş war?
Dîk xeyidî lê da dar.

Bazî şehda xwe anî,
Dîk jî darê xwe danî.

Go bi zor û bi gazin,
Em heqê xwe dixwazin.

Baz go kî ye serleşker?
Go tu nizanî ey ker,

Ez im paşa ez im mîr,
Ez im şahê cihangîr.

Bazî çû cem dîkê dî,
Dî ko ew jî wekeî wî.

Tevan go paşa û mîr,
Kesî ne go ez wezîr.

Nefer bûne yûzbaşî,
Heta giha ê paşî.

Bazî rabû çû banî,
Li ber destê bûm danî.

Tilûr tev lê bûne kom,
Qale ya ey-yûhel qewm.

Ev hatine ji mala xwe,
Divên istiqlala xwe.

Bûm go bazê dilawer,
Gelo kî ye serleşker.

Go tev paşa û mîr in;
Bê wezîr û gizîr in;

Bû hêdî rabû ser xwe,
Taca xwe da serê xwe.

Go bi taca serê min,
Kes nîne hemberê min.

Rabin wek pehlewana,
Dê em herin ser wana.

Hatin teyrên dubirak,
Bakirin kund û qirak.

Go hon werin binêrin,
Ka em îro çi mêr in,

Dîka xwe da enîşka,
Bû qidqida mirîşka.

Go fermana we rabû,
Koma we j` hev bela bû.

Ê ko kuştin ê ko man;
Hatin gundan bê goman.

Wan jî weke me kurdan,
Destê xwe j` ber xwe berdan.

Elok û tûtik û qaz,
Tê de bûne belengaz.

Tev de ketin koxê rê,
çîroka me ji we re xweş.

Wek seydayê Cegerxwîn,
Hemî bûne dilbirîn.

Şîrove

Ka tu şîroveyeke giranbuha li vê helbestê nakî?

Ji kerema xwe re dîsa biceribîne..

Helbestên din ên Helbestvanî/ê

Agir û Sohtin
Agirê Evîndarî
Agirî
Ah Şêrînê
Ava Heyatê
Azadîxwaz im
Bargiran Im
Begim Xuya Ye Hûn Natirsin
Bere Bihar Bi Xêr Bê
Bêriya Welat
Bête Hêç Im Welat
Bextreşiya Kurd
Bi Ser Çiyan Ketin
Bilbil û Gul
Bîranîn
Çardehê Temûzê
Çavreşa Min
Cegerxwîn Bes
Cizîrî Rabe Meyzêne
Çûna Qunsilxana Tirk
Dayê Tu Megrî
Dengê Perîşanê (Lo Lo Pismamo)
Dezgirtiya Xortan
Di Bîr Anîn
Di Nav Koma Diza Me
Di Qeyd û Bendan Ranazin
Di Vê Rê De Siyamend Im
Dilgirtina Kora
Direvim
Dîwana Derdê Millet e
Dîwana Min Derdê Millet e
Diyariya Yarê
Ebrû Şevê
Êlperestî Nexeşiyeke Dijwar e
Em Ji Rê Dernakevin
Eman Hey Lê
Ev Dinya Pir Xweş e
Ev Ji Me Tê Hew
Evîna Dil
Evîndarê Welat im
Ey Felek
Ey Heval Robson
Ey Welat Dûrim Ji Te
Ey Xortê Ciwanmêr
Ez Gelek Tî Me
Ez Nexweş Im Îro
Ez Nizanim Çi Bêjim
Ez û Gundê Hesarê
Ferat Im
Fidakarê Welat Im
Giryan Im Bes e
Gotina Welat
Guh Bidêr
Gulfiroş
Gulî Şengê
Hawar Hewar
Hetta Kengî Di Xewda Bî
Hêvîdarî
Hey Qehreman Milletê Kurd
Ho Ho Hevalo
Hovîtîya Dijmin
Ji Bin Destan Tu Derkev
Ji Qedrî Can Re
Jin Hene Jinkok Hene
Jîn û Hebûn
Jin û Jîn û Jîndarî
Ka Kevin Nadêrin
Kaniya Evînê
Keça Kurd
Keko Ez Bilûrvan Im
Kengî Tê Bê
Kî Hilgirî Vî Barê Min
Kilama Hêviyê
Kîme Ez
Koma Miletan
Kurdistan
Kurdo Namûs e Rabe
Lêvşêrîna Min
Leyla Şehîd
Li Rojhilat
Lorî
Maçek Ji Lêvan
Mela Banga Sibê Didî
Mela Rabe
Mêrane Rabin Xortên Kurdistan
Mirovname
Mizgîn
Nexoş Im
Nûroz e
Ol û Daxwaza Min
Partîzanî
Pendname
Pîr Bûm Dil Pîr Nabî
Pîra Torê
Pirîsk û Pêt
Port û Şîret
Rêzanî
Şahnema Şehîdan
Sala 1959ê (Kengî Bixêr Bêtin Buhar)
Şam Şekir e Welat Şêrîntir e
Sebra Dila
Serxwebûn
Serxwebûna Mûriyan
Seydayê Xanî
Sih û Sê Roj Di Zindanê
Sîmên Sayê
Tiştên Kesnedî
Welat Welat
Welatê Çirto û Virto
Welatperestî
Wezîfey Xom
Xabûrê
Xweş Beden
Ya Kurdistan Ya Neman
Ziman