Helbest

30 xwendin.

Cegerxwîn - Serxwebûna Mûriyan
Hero şêrê Sileyman
diçû şehrê Mûristan.

Ewî şêrê neynûkkuj,
bajar li wan dikir doj.
Bi vî karî dexl û dan
ji wan distand bi talan.
Kavil hiştin şehr û sûk,
kuştin zar û zêrç û bûk.

Li wan çawa bû hawar,
li ser hev bûn kero bar.
Ne axa man, ne jî beg,
teva şêwra xwe kir yek.
Tev de rabûn yekî jîr,
ji bo xwe re kirin mîr.
Dane hevdu soz û bext,
jê re anîn tac û text.
Hemî çûn ber derê wî,
sonda wan bû serê wî.
Tevan çepkên xwe kutan:
Bijî bijî Mûristan!

Mîrê wekî îskender
Ji eywanê hate der.
Ewî mîrê dilovan,
bi serbestî gote wan:
ã Ez dixwazim zîv û zêr,
da ez herim giliyê şêr.
Zîv û zêr û dil û can,
danê, çû cem Sileyman.
Bi wan lingên xwe yên hûr,
berê xwe da riya dûr.
Belê, mîrê qubd û jîr,
dane cem xwe çend wezîr.
Geh firrîn û geh meşîn,
ta gîhane Filistîn.

Xelkên bajêr hûr û gir,
karê xwe wan sivik kir.
Xwas û peya hemî çûn,
pêrgî mîrê mezin bûn.
Xweş xweş hatin gote wan.
Li eywanê bû mêvan.
Her du mîran şev û ro,
bi hev re kirin guft û go.
Go: Ey şahê ser bi zêr,
ez hatime giliyê şêr.
Divêt wî daleqênî,
tola me jê bistênî.

Sileymanê keyscihû,
pirsek nexweş day rû.
Go: Ez mûkî dûvê şêr,
nadim bi sed hezar mêr.
Mîr rabû ser lingê xwe,
Lê vegerand dengê xwe.
Go: J`niha û çarê dî,
binêr çi tê serê wî.
Sileyman jî nebû tirs,
Nekir serê xwe ev pirs.

Mîr nivîsî yek ferman,
şand welatê Mûristan:
ã Li ku hûn şêr bibînin,
çavên wî zû derênin!
şêrê mezin pirr qelew,
ji êvar de kete xew.
Mûrî rabûn weke mêr,
ketin poz û guhên şêr.
şêrê sar ê qerbelek,
nava rojê bû kelek.
Hudhud gote Sileyman:
Ka ew şêrê dergevan?
Kurê Dawud pê kenî.
Hudhud got`ê: Ez benî,
ew şêrê pirr hinermend,
îro sê ro bûye zend.
Mûrî tev de bûne yek,
kuştin şêrê çavbelek.
Arîkarî, yekîtî,
mûrî kirin rûsipî.
Ta ku kurd û Kurdistan,
nebin weke Mûristan,
ne bajar û ne jî gund,
tev de nabin serbilind.
Ku tunebin mêr û zêr,
em ê çawa herin şêr.
Wawik û şêr û keftar,
dê me bikin tar û mar.
Bê yekîtî em dijîn,
loma em bûn cegerxwîn.

Şîrove

Ka tu şîroveyeke giranbuha li vê helbestê nakî?

Ji kerema xwe re dîsa biceribîne..

Helbestên din ên Helbestvanî/ê

Agir û Sohtin
Agirê Evîndarî
Agirî
Ah Şêrînê
Ava Heyatê
Azadîxwaz im
Bargiran Im
Begim Xuya Ye Hûn Natirsin
Bere Bihar Bi Xêr Bê
Bêriya Welat
Bête Hêç Im Welat
Bextreşiya Kurd
Bi Ser Çiyan Ketin
Bilbil û Gul
Bîranîn
Çardehê Temûzê
Çavreşa Min
Cegerxwîn Bes
Cizîrî Rabe Meyzêne
Çûna Qunsilxana Tirk
Dayê Tu Megrî
Dengê Perîşanê (Lo Lo Pismamo)
Dezgirtiya Xortan
Di Bîr Anîn
Di Nav Koma Diza Me
Di Qeyd û Bendan Ranazin
Di Vê Rê De Siyamend Im
Dilgirtina Kora
Direvim
Dîwana Derdê Millet e
Dîwana Min Derdê Millet e
Diyariya Yarê
Ebrû Şevê
Êlperestî Nexeşiyeke Dijwar e
Em Ji Rê Dernakevin
Eman Hey Lê
Ev Dinya Pir Xweş e
Ev Ji Me Tê Hew
Evîna Dil
Evîndarê Welat im
Ey Felek
Ey Heval Robson
Ey Welat Dûrim Ji Te
Ey Xortê Ciwanmêr
Ez Gelek Tî Me
Ez Nexweş Im Îro
Ez Nizanim Çi Bêjim
Ez û Gundê Hesarê
Ferat Im
Fidakarê Welat Im
Giryan Im Bes e
Gotina Welat
Guh Bidêr
Gulfiroş
Gulî Şengê
Hawar Hewar
Hetta Kengî Di Xewda Bî
Hêvîdarî
Hey Qehreman Milletê Kurd
Ho Ho Hevalo
Hovîtîya Dijmin
Ji Bin Destan Tu Derkev
Ji Qedrî Can Re
Jin Hene Jinkok Hene
Jîn û Hebûn
Jin û Jîn û Jîndarî
Ka Kevin Nadêrin
Kaniya Evînê
Keça Kurd
Keko Ez Bilûrvan Im
Kengî Tê Bê
Kî Hilgirî Vî Barê Min
Kilama Hêviyê
Kîme Ez
Koma Miletan
Kurdistan
Kurdo Namûs e Rabe
Lêvşêrîna Min
Leyla Şehîd
Li Rojhilat
Lorî
Maçek Ji Lêvan
Mela Banga Sibê Didî
Mela Rabe
Mêrane Rabin Xortên Kurdistan
Mirovname
Mizgîn
Nexoş Im
Nûroz e
Ol û Daxwaza Min
Partîzanî
Pendname
Pîr Bûm Dil Pîr Nabî
Pîra Torê
Pirîsk û Pêt
Port û Şîret
Rêzanî
Şahnema Şehîdan
Sala 1959ê (Kengî Bixêr Bêtin Buhar)
Şam Şekir e Welat Şêrîntir e
Sebra Dila
Serxwebûn
Serxwebûna Mirîşkan
Seydayê Xanî
Sih û Sê Roj Di Zindanê
Sîmên Sayê
Tiştên Kesnedî
Welat Welat
Welatê Çirto û Virto
Welatperestî
Wezîfey Xom
Xabûrê
Xweş Beden
Ya Kurdistan Ya Neman
Ziman