Helbest

34 xwendin.

Diyarî....
(Yasîn Hisên)
Rêwiyê ku daye ser riyeke dirêj
û Her gavekê li pişt xwe dizîvire...
Carekê te ji min pirsî:
_Ma buhar di şikeftan de şîn dibe?
-dema jiyan bê wate dibe..
derya rojê himbêz dike..
çav bi hêstir,
beden westiyayî..
û timberiya benefşan..
di nav destan de be...
Dikarim buhuştekê..
di dojehê de..
damezrînim
Li ser baskên sîh û şeş laçînan..
emê biçin ezmanê heftan..
Ta em buhuştekê..
di dojehê de damezrînin
Bi firiştan re..
temberiya benefşan..
talan û wêran bikin
Di nav suruşta wê de biçêrin..
Tîp.. bi.. tîp..
himbêz bikin
û di nav destan de bugvêşin..
ta em destanan.. jê..
dawerivînin...
şîretan..
li ser kişwarê xwedan..
bibarînin..
Xweda şiyar bike...
Dizanim..
wê dergehê dojehê veke..
û bi laşê şewitî re..
dîlan û semayê bike....
-----------

Şîrove

Ka tu şîroveyeke giranbuha li vê helbestê nakî?

Ji kerema xwe re dîsa biceribîne..

Helbestên din ên Helbestvanî/ê

Azadî
Barana Dilovaniyê
Bêbextî
Bêjî
Berzanî
Bîranîn
Çarenûsa Min
Çavên Te
Çîrokên Xweda
Dara Hêviyan
Dayika Min
Dibêjin:
Emanet
Erê
Êşa Min
Evîna Derewîn
Ez û Xweda
Felek
Giriyam
Halana Dil
Heyv
Ji Nuh Ve
Keça Min
Kurdim Ez
Li Wir
Ma Wisaye?
Min Dihêle
Mirin
Name
Naxwazim
Ne Poşman Im
Negiha
Newroz
Omîd
Paşmayî
Payîza Yekemîn
Qedera Min
Qencî
Qewîtî
Rastî
Rojên Me
Semtina Qederê
Sirûda Jiyanê
Têkçûn
Tu Yê Bimînî
Vaye Şoreş
Venasîna Dawî
Welatê Min
Wêneyên Hêviyan
Westiyam
Xapandin
Zemawenda Şwîniyê