Helbest

71 xwendin.

Kawa Nemir - Peyayê Ku Çîyê Di Bîr Tîne
Min jîyana xwe anî heta vê derê
Salveger, Odiseas Elitis

I

Wate pabend e li gel Dema kavilan
Tu pêşî wê ajdana bêdawî di bîr bîne
Û xwe girê de bi sewta avê ve

Ya ku dengekî xwînî jê ma
Talan û tajana li ber gulvedana şiva dengbêj
Jê û pê ve ne ti tişt

Ku perr û baskên min ên giran tên bîra min
Pûrtên wan li ser sinên zangên gewr qît bûyî
Wisa, ez ji pişta dengê gerdûnê ketim

Bavê min ê perawêz, di tarîya xwe de, mir


II

Li ber kozikên berbanga li gêlî asê bûyî
Maka laleşeya şînî, ne berê, lê niha reş
Min sewt wergerande zanyarîya sîyan

Da ku jibîrkirina gûlikan bikim dar û dîyarê xwe
Ewa ku rizgar dike pabendbûna li gel rehan
Tîne ji zêya wê sewta avê û wî dengê xwînî

Yên ku li perên sînemdeftera zerbûyî dikevin
Kêrê dadiweşînin li birîna bedew a dilsozîyê
Wisa, ez hîn bûm bê çawa dar dirêjî avê dibe

Û bê çawa eylo cawê esmên diderizîne



III

Û li vî niştimanê xwe yê dûr û derez
Ez hogirî bendewarîya nebez im
Dibişkivînim kêlên li zar û zimanê tevizî ketî

Kel li canê xwêdana hewşa kumreş dikeve
Diderize girtîbûna pencereya sewdaser bo rihanê
Dûpişk bi xwe vedide li ber vê bedewîya berbad

Ku şînxalî ye hişyarîya min a sermest
Dişeride ji qewlikê xwe yê patisqe
Wisa, ez sekinîm wek kevirê bendewarîyê

Û min dît berûya xwîn li berê meyî


IV

Çîya livîya, lîlav ma di bîra min de
Peyva helisî bizar kir terazina bêheydade
Ga û masî pê ket, bû serhonazê dibîranînê

Tiştekî min çêbû, ku her tişt tê re derbas bû
Ji papa genî heta bi sêva ku li ber e bikeve
Ji şaxa xwe ya li ber sekeratê

Pê re peristgeha xef nûr û neder weşand
Çîlevîla zarokên zinarîn li ber jejerûna zêstanîyan
Min ev şadîya bilemelem kola li dilê xwe

Û ziman li min gerîya bi dîtina ku min çîya dît

01.02.1996 02.05.2014
Enqere & Amed

Şîrove

Ka tu şîroveyeke giranbuha li vê helbestê nakî?

Ji kerema xwe re dîsa biceribîne..

Helbestên din ên Helbestvanî/ê