Helbest

50 xwendin.

M. Zahir Ertekin - Îro Helebçe Ye
Xwe berde nalîna min
Îro Helebçe ye

De xwe berde nalîna min
Xwe bera kurahîyê demê û mêjûyê de
Rondik bi rondik çawa vemirin roj
Tarî bi tarî çawa vêketin şev di şeverojên Helebçêde, bêje
Bêje bê katet çito derbas bû ji nalînên xwar û perçiqî
Le Helebçe

Helebçe
Bêhna sêvan/ fêkîyan parçe parçe

Helebçe baxçê sêvên xeyalî
Baxçê sêvên derewîn û kujer
Ji bêînsafîya zalimên xedar bingeha xwe girtiye

Ezmana har
Roja tîroj-dojeh
Hatin
Firîyan
Tevgerîyan, hereket kirin
Di nava keserên Helebçeyê de veniştin
Agir her tim li mezlûman nabare, bizan

Helebçe
Canê mezlûman kire kelebçe

Nalînên qusîyayî xwe berdidin gewrîya min
Tenê ne tirş im, her wiha
Jehr im, tel im û har
Tûj im jî li hember xûnxarên xedar ax

Helebçe
Dawîya vê bêhnê nayê, neçe

Vaye hatin qelaştin zarok zêç û dê û bab dîsa
Rast e xwe nuh dike dîrok
Lê dê her dem nuh nemîne

Helebçe
Wenda dibe mirovahîyê re, her çe
Zalim e, hov e, hirç e

Şîrove

Ka tu şîroveyeke giranbuha li vê helbestê nakî?

Ji kerema xwe re dîsa biceribîne..

Helbestên din ên Helbestvanî/ê

Awazên Sofîyane; ‘Işqbazî, Derd û Kelam
Azar û Efxanên Di Dil
Bê Nale
Bê Qudûm
Bi Carekê Mezin Bûm
Bihara Zivistanê
Bişo Carek Evî Qelbî
Can Tefîya; Êdî Nema
Demên Şikestinê
Dilo Ay Dil
Dîsa Bihar
Em: Zarokên Hêvîyê
Erê Pismamo
Ev Kat
Evîn
Evîn=Name
Ey Can
Ey Êş Ax Ey Jan
Ey Wax
Eywana Min a Dilşikestî: Wan
Ez im Zarok
Genimî
Helbesta Qedandina Xortanîyê
Helbestvanê Têkçûyî
Helwestzede
Heyveronî
Hubba Te Di Şevan De
Însan
Ji Vê Êşê
Karwan
Kulmek Axa Cizîrê
Kurtelava
Li Welatê Demvemirî
Loy Loy Loy
Mîm û Hê
Nalînek Beyhûde: Leyla ye Dil
Nêrgiza Lam û Elîfê
Pênûs û Zanîn
Peşka Spî, Tirsa Wêrek
Piştî ku Tu Çû -I-
Piştî Ku Tu Çû -II-
Qala Bihareke Kulî
Qelem
Serab
Şeva Kaşkaşok
Si’ûda Welat
Spîstan
Valahî
Yekîtî