Helbest

47 xwendin.

Selamî Esen - Êmanet Qencî
-Ji şervana Rojava, Solîn Şilêra dotmam re...-

ez ê bifûrînim û li firê bixim giriyên xwe
bi serê xwe ji bo (x)we bifetisim

I.
di nûçeyên vê êvarê de jî
xwekuştin hene li qiraxên Çemê Dîjleyê
û daliqandin li mêrxasgehên Mehabadê
bêguman, şevederê rojgarê ye ev welat

li hewdikên toxmê Roma Reş
ji hezkirinên sistopisto
bêxur ji lêvên kapîtal dadiwerivin
û ji didanên wan ên kifto
kenên hîqehîq dereve dibin
wê çawa vemire(?)
ew tawanbariyên rojheramiyê
wê çawa bitefe(?)
ew agirên ceryana neqaçax

beybûn û berfîn dibezin êdî
bi şadî kilên zer û spî li çavî dikin
soryaz in lê jê dûr im
ta ji Kelha Hûtê koç kirine li ser singê te

xingalxunaviya wextbirr!
di Bîrê de çi ye êmanetê mazûbaniyê?

Şîrove

Ka tu şîroveyeke giranbuha li vê helbestê nakî?

Ji kerema xwe re dîsa biceribîne..

Helbestên din ên Helbestvanî/ê