Helbest

57 xwendin.

Seydayê Tîrêj - Êrîşa Tirka Li Bakurê Îraq
Sala hezar û nehsed, heştê û sê bi hejmar
Bîst û pêncê gulanê, tirk rabûn bi kar û bar

Sîh û pênc hezar leşker, alayî û leq û hêz
Li tuxûbê Hekarî, li ber xetê kirin rêz

Bi fermana Evren, zor pê ma yê bay Kemal
Êrîşek giran bidin,ser Kurdistana şemal

Li meydanê bûne sef, kurên Teumûr û Cengîz
Rêz bi rêz û lek bi lek, bi cebilxane û hoşkîz

Onbaşî û bînbaşî, çi zabit û qumendar
Tevd da bi yek dengî got:ey oxlim ateş war

Lê pêşmergêd pehlewan, ji wa çiya hatin xwar
Berê xwe dane cengê, wek piling û gurêd har

Ji çar kenar û hawêr, bi seleh û rext û çek
Weke şêrên dev bi xwîn, li dor wana bûn xelek

Bû gurme gurme topan, xumîn kete reşaşa
Gelî û kort û newal, mişt û dar bûn ji laşa

Herik û der û pehnav, tev xemilîn ji xwînê
Melkemotê cansitîn, ferman rakir li jînê

Erd û ezman û çiya, tev bûn agir û volqan
Mirnê konê reş vegirt, li ser cendekê tirkan

Meydan û şewl û zevî, ew nehêl û der û çol
Hemî kirin goristan, li laşêd tirkêd Anadol

Balafirên di hanê, yêd peymana Atlasî
Laşê tirkan didan hev, dor nedigha her kesî

Xestexane û qişle, tije dibûn ji laşa
Kurdên jar û feqîra, ne yên begler û paşa

Ji birîndara genî bûn, bajar û gund û kelat
Ji Sêrtê te Nisêbîn, ji Midyadê ta Xelat

Evren turkêd Anadol, bi hezaran berhev kir
Xirpo çû heyfa Seddam, xortê xwe tev li ser kir

Sozmana Saykis Pîko, ya Firansa Ingilîz
Dema ku hate danîn, ne b`rêke rast û temîz

Sala hezar û nehsed, deh û şeşan bi hejmar
Wan rohilata navîn, ji hev kirin pişk û par

Ji bajarê Amedê, heta bighê Neynewa
Destegul dane turka, bi tevdîra herdiwa

Evren wisa dixwaze, ne wî erdê sêkuçik
Ya hemberê Hekarî, bakurê çayê Zûzik

Ey Evrenê ditator, daxwaza te b`cih nabî
Welatê Kurdistanê, tucar tu pê şa nabî

Keç û xort û mêr û jin, qet narazin şev û roj
Ji cengê re li karin, welat wê l`te bikin doj

Kurên Guhderz û Rustem, şêr û pilingêd çiya
Bikin kar û xebatê, ew bi dest û bi piya

Deşt û çiya û zozan, Dêrsim û Wan û Bîngol
Cih û warê kurda ye, ne cê turkêd Anadol

Ey Evrenê bê mejî, çav sorî kotek û zor
Bila tu qenc bizane, jêre nema dem û dor

çerxa dem tim li pêş e, tucar venagere paş
Gelek wek te bê heval, di vê rê de çûne şaş

Bi sûnd û soz û peyman, bi wê xwîna şehîda
Bi wî çakûçê Kawa, bi gernas û egîda

Bi wê tirba şêx Seîd, li goristana Amed
Bi Berzaniyê nemir, bi gora Qadî Mihemed

Bi kuştîyêd me kurda, em ji vê rê nagerin
Bi merdî ser bi derd in, yan azadî yan mirin

Bijî Partiya Demokrat, bimrin dahişk û neyar
Bimrin peye û patexur, bimrin dûvê koledar

Tîrêj heya vê semtê, helbesta xwe pêk anî
Mêrxasîya pêşmergan, tev tê de da xuyanî.

Şîrove

Ka tu şîroveyeke giranbuha li vê helbestê nakî?

Ji kerema xwe re dîsa biceribîne..

Helbestên din ên Helbestvanî/ê

Abê Engûr
Afîtab
Agirê Bi Tîn
Agirê Tûr
Ala Çermîn
Aştîxwazim
Avim Çika
Azana Melê
Azerî Me
Badeya Lêvan
Baqê Kezî
Bazê Çeleng
Bê Delav
Bê Kar û Baro Dilo
Bendê 11ê Adarê
Berfa Sîpan
Berfa Zinara
Bersiva Şira Melê Kurd
Berzanî Hat Welêt
Berzanî Nemirye
Bextê Me Li Xware
Bibin Yek
Bilbilê Dilşadî
Bîranîna Cegerxwîn
Bîranîna Ehmedê Namî
Bîranîna Mem û Zîn
Birc û Eywan
Birîn Li Ser Birînê
Bîst û Yekê Adarê
Buhar
Buhar Hatiye Çogê
Bûka Ser Bi Xêlî
Çala Sermedî
Cam û Peyal
Cam û Piyal
Çar Dem
Çar Demên Salê
Çayê Azerbeycanê
Cê Bilbil û Şalûra
Cejna Yekê Gulanê
Cenga Du Dîkan
Cenga Selîbî
Çikûs û Comerd
Çilsaliya Celadet
Çirkîna Dirana
Ciwan û Kejê (Destan)
Çûna Bê Veger
Dayê
Dayê Mi Berde
Derdê Siyamed
Di Benga Biharê De
Di Gel Min Şerî
Di Tarîxê De Dewletek Kurdî
Digeriyam Ez Li Dermana
Dil û Can Min Firot
Dinalin
Dinya Gog e
Diyarê Bo Xunavê
Diyarî Ji Bo Metîn
Diyariya D.Kamîran
Durek Nasifte
Em Bira Ne
Em Li Pê Doza Xwe Ne
Êmîşê Welat
Emrê Çûyî
Evînî Sosrete
Ey Gelê Kurd
Ey Keça Kurd
Ey Kurê Min
Ey Şehîd
Ey Welat I
Ey Welat II
Ey Xort
Ez Ne Bazî Me
Ez û Bilbil
Ez û Dem
Ez û Felek
Ez û Tûtin
Ez û Xame
Felekê
Ferat û Dicle
Gerek Li Kurdistanê
Geşt û Kelek
Gilî Karê Qelsa Ye
Giran Baro Dilo
Gozelê
Guh Bidêre
Guhmedin Pîsan
Gula Sor
Gula Zer
Gur û Rovî
Hate Hundir
Helebçe
Hêt û Max
Heyva Li Çarde
Ji Hindamê Ketim
Ji Ya Xwe Danakevim
Jîn Tev Jan û Hale
Jîna Ciwanî
Kabûsê Mirinê
Kalo û Kerê Xwe
Kanî Kalê Şêx Seîd
Keçka Torî
Kêfa Dilan
Kela Xwînê
Keleha Bertewîl
Kemer Zîva
Kerb û Kîn
Kewa Gozel
Kofî Hol Kir
Kongira Ewropî
Kor û Diya Xwe
Kurdistan
Kuştiyê Destê Te Me
Lav Lav Bê Fêde Ye
Lawên Cengîz
Lebta Dil
Marê Di Tûr De
Mebe Şaş
Mela
Memo Rabe
Mewlûda Kurmancî
Meyger
Mirin Çi Ye?
Mişk û Pisîk
Mizgîn Li Te Be, Cegerxwînê Kurd
Mûyekî Sipî
Nabişkivî Sorgul
Narîn
Ne Bê Cî Me
Ne Bi Çûna Teresî
Ne Bi Qurretya Dev e
Ne Poşmanim
Nediketim Vê Wertê
Newroz 1
Newroz 2
Nezanî Derdekî Zor e
Nîlson Mandêla
Nîşan û Gerafêt
Nîşana Tifingê
Nisêbîn
Nû Roj
Nû Roz
Pakrewan
Pale
Paleya Pûşe
Paşa û Her Sê Lawên Xwe
Pê Xweş Im Ez
Pend û Şîret
Perçê Qeşê
Perçê Sedef
Pêşmergê Me
Pez Bêrî Ke
Pincarê Bihara
Pirs û Bersiv
Pirsa Diya Ciwan
Qulingo
Reng û Nîşan
Rengê Che Guvara
Rohniya Finda
Ruhniya Keç
Sebra û Şetîla
Sed Xwelî Li Wî Serî
Sedam Dîn Mebe
Şemê Kafûr
Şeqlawe Tev Bax û Rez
Şêrê Kurdistan
Şerefxan Im
Şev û Roj
Şîna Ademîzad
Şîna Ehmedê Menco
Şîna Hevalekî
Şîna Idrîsê Barzanî
Şîna Kemalê Ehmed
Şîna Leyla Qasim
Şîna Mele Ehmedê Palo
Şîna Mihemed Baqî Melle
Şîna Mihemed Elîyê Şiwêş
Şîna Mihemed Şêxo
Şîna Qenatê Kurdo
Şîna Rewşen Bedirxan
Şîna Şehîdên Qeledizê
Şîna Ser Şagirtên Amûdê
Şîna Serok Berzanî
Şîna Seydayê Cegerxwîn
Şîna Silêman
Şîna Suxtên Zêwa
Şîna Tehsîn Taha
Sîpan û Perwîn (Destan)
Şira Melê Kurd
Siwarê Dînasor
Siyamend û Xecê (Destan)
Taca Şerefxan
Tava Xizêmê
Tevrabûna Felestîn
Textora Kul û Derda
Tu Ji Tarîxê Bipirse
Vegerin Welat
Wê Roj Hilê
Welatê Min
Welatê Serhedê
Xabûr û Zab
Xama Qederê
Xaza Xerdela
Xemla Qedîf
Xerîbin Em
Xirqe û Bendik
Xwe Nespêrin Neyara
Xwestiya Pêşmerge
Xwezî Timî Bihar Ba
Yadîgar
Ziman
Zincîra Evînê